برای کسانی که کلمات نجوایی عاشقانه در گوش هایشان زمزمه می کند ....
  :: شروینسا
چاپ تی شرت
تا قله با صلیب - از کتاب از دریچه ی ماه - فریدون مشیری

تو صلیب را تا قله کشیدی بر دوش

تو صمیمیت را بانگ زدی  در آفاق

تو در افتادی از پا

                 خاموش !

تو در این تاریکی

آتشی بودی و یک لحظه درخشیدی

تاج خاری که به سر داشتی از دست نوازشگر خلق

به سحر گاهان بخشیدی !

تو گذشتی چو نسیم

شهر از زمزمه ی شعر تو لبریز است

تو فرو پژمردی بی هنگام

باغ بی وسوسه ی عطر تو در پا ییز است

 

برای فروغ فرخ زاد                فریدون مشیری     

 



:: برچسب‌ها: فریدون مشیری
نویسنده : شروین تدین
نظرات ()
وقت گل نی - از کتاب امانم بده - محمد علی بهمنی

دروغ می گه هر کی میگه : عاشقی کار دله

تقصیر دل نیس به خدا چشمای تو خوشگله

راضی نشو تو دریای گریه ها باز گم بشم

وقتی که یک خنده ی تو برای من ساحله

§   

دوست دارم رو تو به من کی میگی

گمون کنم وقت گل نی میگی

§   

پیراهن ابرا رو پاره کردی

آسمون و پر از ستاره کردی

خنده روی لبای گل نشوندی

چرا دیگه دل منو سوزوندی

§   

دوست دارم رو تو به من کی میگی

گمون کنم وقت گل نی میگی

§   

این دفتر خاطره های منه

که دست غم داره ورق میزنه

دلت میاد وایسی تماشا کنی

که اینجوری قلب منو بشکنه

§   

دوست دارم رو تو به من کی میگی

گمون کنم وقت گل نی میگی

                                                        محمد علی بهمنی



:: برچسب‌ها: محمد علی بهمنی
نویسنده : شروین تدین
نظرات ()
عطر حضور شما- کتاب عشق است - محمد علی بهمنی

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است                     دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من  نه این که مرا شعر تازه ای نیست     من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست                 درشعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غرل شبیه غزل های من شود                   چیزی شبیه عطر حضور شما کم است

گاهی ترا کنار خود احساس می کنم                     اما چقدر دل خوشی خواب ها کم است

خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست                 آیا   هنوز   آمدنت   را بها کم است

                                                                                                    محمد علی بهمنی



:: برچسب‌ها: محمد علی بهمنی
نویسنده : شروین تدین
نظرات ()
شاعر که شدم - از کتاب گفتم بمان نماند - یغما گلرویی

شاعر که شدم

نردبانی بلند برمی دارم

پای پنجره ی پرسه های پسین پروانه می گذارم

و به سکوت سلام آن روزها سرک می کشم

شاعر که شدم

می آیم کنار کوچه ی کبوترها

تاریخ یادگاری دیوار را پر رنگ می کنم

و می روم !

شاعر که شدم

مشق شبانه ی تمام کودکان جهان را می نویسم

دیگر چه فرق می کند

که معلمان چوب به دست

به یکنواختی خطوط مشق های شبانه

شک ببرند یا نبرند

شاعر که شدم

سیم های سه تارم را

به سبزه های سبز سبزده گره می زنم

و آرزو می کنم

آهنگ پاک صدای تو را بشنوم

شاید که شاعری

تنها راه رسیدن به دیار رویا

و کوچه های خیس کودکی باشد

                                              یغما گلرویی

            



:: برچسب‌ها: یغما گلرویی
نویسنده : شروین تدین
نظرات ()
هرگز نمی پرسم - از کتاب دریچه ی ماه- فریدون مشیری

هر روز می پرسی که : آیا دوستم داری ؟

من جای پاسخ بر نگاهت خیره می مانم

تو در نگاه من چه می خوانی نمی دانم

اما به جای من تو پاسخ می دهی : آری

 

ما هر دو می دانیم   

چشم زبان پنهان و پیدا راز گویانند 

و آنها که دل با یکدگر دارند

حرف ضمیر دوست را ناگفته می دانند

ننوشته می خوانند

من دوست دارم را

پیوسته در چشم تو می خوانم

نا گفته می دانم

من آنچه را احساس باید کرد

یا از نگاه دوست باید خواند

هرگز نمی پرسم

هرگز نمی پرسم که : آیا دوستم داری ؟

قلب من وچشم تو می گوید به من آری

 

فریدون مشیری



:: برچسب‌ها: فریدون مشیری
نویسنده : شروین تدین
نظرات ()
آخرین عناوین مطالب